Het artikel dat mijn leven heeft veranderd

Daar zit ik dan aan mijn bureau. Mister Lead UX Designer. Eindverantwoordelijk voor de gebruiksvriendelijkheid van één van de grootste webshops van Nederland. Macbook Pro, telefoon van de zaak en een eigen usability lab. Ik ben bovenaan de ladder. BAM. De eindbestemming voor mij. Hoger gaat ie niet. Ik kijk in de verte. Sluit kort mijn ogen. Haal diep adem en voel…. leegte. Volstrekte leegte. En verder? Niets. Helemaal niets. Geen trots. Geen blijdschap voor wat ik heb bereikt. Niets. Het enige wat ik in de verte voel opkomen is verdriet. Verdriet, omdat mijn vrouw thuis zit met onze pasgeboren dochter. En ik ben potdomme alleen maar bezig met dat f*cking werk.

En toen gebeurde het…

Twee jaar geleden, vlak na dit moment, kom ik op social media het artikel Why you should stop lifehacking and invest in the journey, tegen. Het heeft mijn leven en hoe ik naar alles kijk voorgoed veranderd.

Het artikel gaat erover dat iedereen tegenwoordig alleen maar bezig is met shortcuts om zo snel mogelijk iets te bereiken. Social media staat vol met lijstjes om jezelf op alle vlakken in zo min mogelijk tijd met zo min mogelijk effort te verbeteren. Lijstjes hoe je het snelst een sixpack krijgt, lijstjes hoe je het snelst bovenaan in Google komt met je blog, lijstjes hoe je het best een eekhoorn kan knuffelen zonder gebeten te worden.

Iedereen lijkt alleen nog maar op zoek naar de kortste route van A naar B. En daar bestaat dus een term voor: Lifehacking.

Lifehacks zijn binnenweggetjes voor je brein. Creatieve sluiproutes voor je hersens en manieren om iets slimmer te doen in minder tijd. (lifehacking.nl)

Lifehacking is eigenlijk niks anders dan in een Max Verstappen tempo door je bucketlist knallen. Leren, toepassen, afvinken. Leren, toepassen, afvinken. Leren, eekhoorns knuffelen, afvinken.

De ladder

En dat was ook mijn leven de afgelopen 20 jaar. Welk boek of artikel moet ik lezen om zo snel mogelijk beter te worden in dit of dat? En dit of dat had dan eigenlijk altijd te maken met werk. Vijf dagen in de week, 40 uur knallen en ’s avonds thuis toch nog even die presentatie in elkaar zetten voor die belangrijke pitch bij die A-klant morgen. Vooral de laatste jaren besteedde ik veel te weinig tijd aan mezelf, mijn gezin en nam ik al helemaal geen tijd om iets met vrienden te gaan doen. Hobby’s had ik niet.  Ja, boeken lezen over hoe je zo snel mogelijk een ladder kunt beklimmen. En sport? Daar had ik al helemaal geen zin in.

En ineens was ik daar dus, twee jaar geleden. Bovenaan die ladder. Waar ik altijd al wilde zijn. Waar ik mijn hele leven naar toe heb gewerkt! En ik voelde dus niets. Twintig jaar bezig geweest met shortcuts, boeken om zo snel mogelijk iets onder de knie te krijgen. Artikelen lezen, presentaties kijken, alles om maar sneller beter en beter snel te worden. En nu was ik op de eindbestemming en ik kon er niet van genieten. Nog geen seconde. En toen las ik dat artikel wat eindigt met:

Because the seat of genuine value, beauty and satisfaction lies in the experience of getting there. That’s the truth.

A promise no hack can give you. Not now, not ever.

De ervaring

Wow… En dit schreef Richard Roll, een man die tot een aantal jaren terug nog advocaat was. Hij was totaal niet gelukkig en was ook nog eens veel te zwaar. Op de dag dat hij 40 werd, liep hij de trap op en moest halverwege stoppen om op adem te komen, zo zwaar was hij inmiddels. Hij was iets geworden wat hij eigenlijk helemaal niet wilde en kon geen moment meer genieten van het leven. Hij besloot dat hij het zat was en gooide die avond het roer om. Hij stopte als advocaat, ging gezond eten en begon met hardlopen. Inmiddels staat hij bekend als één van de fitste mensen ter wereld (!), loopt regelmatig ultra marathons en zijn werk bestaat nu uit anderen helpen ook het roer om te gooien.

Anderen zoals ik dus.

Tot twee jaar geleden was ik alleen maar bezig met shortcuts. Zo snel mogelijk het doel halen. En daarmee constant mezelf beroven van het belangrijkste waar het in het leven om gaat: genieten van de reis er naar toe.

Het leven gaat over risico’s nemen, op je bek gaan, opstaan, nog een keer op je bek gaan. Pijn hebben, bang zijn, verdriet hebben, het niet weten, op willen geven, maar toch doorgaan en het afmaken, omdat je bezig bent met dingen waar je hart sneller van gaat kloppen!

En dus gooide ik het roer om!

Meer tijd voor mijn gezin
Elke dag zat ik 1,5 tot 2 uur in de auto. Drie kwartier heen, drie kwartier terug. Als eerste ’s ochtends de deur uit en aan het einde van de dag, vaak bek af, net op tijd voor het eten, weer thuis. Ik besloot op zoek te gaan naar een baan vlak in de buurt en dat is gelukt.

Ik werk op dit moment in Hoevelaken. Dat is als je even doorpeddelt een kwartiertje fietsen. Ik kan niet uitleggen hoe fijn dat is. Hierdoor hou ik ’s ochtends tijd over om lekker met mijn gezin te ontbijten en gezellig een paar keer per week de kinderen naar school te brengen. ’s Avonds ben ik nu op tijd weer terug en eten we weer elke avond gezellig met zijn viertjes. Ik hou zelfs tijd over om af en toe het eten op tafel te zetten! (ja, daar zijn we wat minder blij mee, red.)

Lekkerder in mijn vel zitten
Bierbuik, manboobs, lovehandles, dikke check! De combinatie niet sporten en all you can eat sushi ging jaren lang erg goed. Maar als je op een gegeven moment de trap afloopt en de behoefte voelt voor een ondersteunende bh, dan kan ik je vertellen dat je gebrek aan motivatie om te beginnen met sporten als sneeuw voor de zon verdwijnt. Dat werd dus hardlopen 🙂

Genieten van het moment
Hoe mindfull mijn vrouw ook zegt dat ik ben, mijn geluk zocht ik vaak in de dag van morgen. Als we over een paar weken op vakantie gaan, dan kan ik pas ontspannen. Als we voldoende geld hebben gespaard voor een nieuwe tv, dan wordt het leven pas leuk.

Weet je wat voor mij een goeie eerste stap bleek om letterlijk mijn blik van morgen naar vandaag te krijgen? Probeer zelf maar eens uit: Als je de volgende keer buiten loopt, gewoon even stoppen en omhoog kijken naar de hemel. Blijf een minuutje staan. Haal daarna diep adem, stop je handen in je zakken en loop op de helft van het tempo dat je net liep rustig door. En kijk lekker om je heen en geniet van de kleine dingen die je nu om je heen hebt. En juist, zie je een eekhoorn: knuffelen maar!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *